ΕΘΙΣΜΟΙ

ΑΛΚΟΟΛ

Για να μπορέσουμε να προσδιορίσουμε εάν κάποιος δικός μας άνθρωπος είναι εξαρτημένος ή εθισμένος στο αλκοόλ, είναι καλό να γνωρίζουμε ορισμένα βασικά κριτήρια.
Συνήθως αυτά που θα αρχίσουμε να παρατηρούμε, είναι η ανάγκη και η εξάρτηση που δημιουργούν την επιθυμία για αλκοόλ είτε μικρή είτε μεγάλη. Η έντονη αυτή επιθυμία μπορεί να δημιουργήσει στερητικά συμπτώματα, τα οποία εξαφανίζονται με τη χρήση αλκοόλ και επανέρχονται με τη διακοπή του. Πολύ συχνά, άτομα εθισμένα αποφασίζουν να διακόψουν το αλκοόλ, όμως καταλήγουν σε αποτυχημένες προσπάθειες να το ελέγξουν.
Πολύ βασικό σύμπτωμα, είναι οι καταστροφικές συνέπειες στην καθημερινότητα του ατόμου που πίνει. Δεν συγκεντρώνεται στη δουλειά του, δημιουργεί καβγάδες και αντιπαραθέσεις στο περιβάλλον και την οικογένειά του, αδιαφορεί για τους δικούς του ανθρώπους κλπ. Αρκετά συχνά θα διαπιστώσετε από το ίδιο το εθισμένο άτομο, να αναφέρει ότι “ήπιε παραπάνω από ότι ήθελε…”
Tο άτομο που είναι εθισμένο στο αλκοόλ, συνήθως εκδηλώνει στερητικά συμπτώματα όπως προβλήματα στον ύπνο, στομαχικές διαταραχές, νευρικότητα, αδικαιολόγητο άγχος. Σε προχωρημένο στάδιο, το άτομο μπορεί να τρέμει ή να εμφανίσει ψυχικές διαταραχές. Όταν διακόπτεται η χρήση αλκοόλ, μετά από 3-4 ημέρες τα περισσότερα από τα παραπάνω στερητικά έχουν περάσει και σε ένα δεκαπενθήμερο περίπου εξαφανίζονται τελείως.
Έρευνες έχουν δείξει, ότι άτομα εθισμένα στο αλκοόλ, υπέδειξαν ως αίτια για τη χρήση του κυρίως την κοινωνικότητα, την ευχαρίστηση στη γεύση, τη χαλάρωση και την ξεκούραση, αλλά και για να μεθύσουν, όχι όμως για να ξεφύγουν, κάτι που μας δείχνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις είναι συνειδητή επιλογή. Επίσης τα άτομα που πίνουν συχνά, ορισμένες φορές βρίσκονται σε επικίνδυνη κατάσταση, όταν αρχίζουν και χρειάζονται μεγαλύτερη ποσότητα για να ικανοποιηθούν. Και όταν αυξάνουν την ποσότητα, αρχίζει η εξάρτηση.
Ακόμα και από μια προσωρινή διακοπή, όταν το άτομο που έκανε χρήση αλκοόλ, αρχίσει να ξαναπίνει, η συνήθεια επανέρχεται γρήγορα. Το πρώτο ποτό συνήθως δημιουργεί μια αντίδραση, που οδηγεί σε επόμενα ποτά και τελικά το άτομο θα πιεί περισσότερο. Οι άνθρωποι που συνηθίζουν να πίνουν, χάνουν εύκολα τον έλεγχο των ποτών και στο τέλος δεν μπορούν να πιούν με μέτρο.
Αυτό που έχει παρατηρηθεί είναι, ότι σε πολλές περιπτώσεις μετά από μια περίοδο χωρίς αλκοόλ, οι άνθρωποι θέλουν και πάλι να πιούν. Η πιο σοβαρή συνέπεια στην υγεία που προκαλεί το αλκοόλ, είναι η κίρρωση του ήπατος, ένα χρόνιος ερεθισμός και μόλυνση του ήπατος. Εκεί δημιουργούνται πληγές, το ήπαρ δεν λειτουργεί σωστά και δεν θεραπεύεται πλέον. ‘Ολοι οι άνθρωποι που πίνουν δεν υποφέρουν από κίρρωση του ήπατος, όμως θα είναι δύσκολο να ανακαλύψουν τι βλάβες έχουν προκαλέσει στο ήπαρ τους, βλάβες που μπορεί να εκδηλωθούν αργότερα μετά από χρόνια.
Ο καλύτερος και πιο αποτελεσματικός τρόπος διακοπής του αλκοόλ, είναι η πειθαρχία του ίδιου του ατόμου που είναι εθισμένο, η βοήθεια από οικογένεια και φίλους, η υγιεινή ζωή και διατροφή, τα καινούργια ενδιαφέροντα.

ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ

Ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι ένα καυτό πρόβλημα δημόσιας υγείας που επηρεάζει ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων και ιδιαίτερα νέων, με τεράστιες επιπτώσεις σε ατομικό, οικογενειακό και κοινωνικό επίπεδο.
Είναι σημαντικό όλοι να κατανοήσουν τι είναι ο εθισμός στα ναρκωτικά.Οι γονείς, οι έφηβοι, οι δάσκαλοι, το σχολείο, οι άλλοι ενήλικες και η κοινωνία γενικά, πρέπει να καταλάβουν ότι ο εθισμός στα ναρκωτικά είναι μια χρόνια βασανιστική ασθένεια που μπορεί να υποτροπιάζει αλλά είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί και να θεραπευτεί.
Ο εθισμός ξεκινά όταν ένα άτομο αρχίζει ενσυνείδητα να παίρνει ναρκωτικά. Οι επιστημονικές έρευνες έχουν δείξει ότι τα ναρκωτικά επηρεάζουν την κανονική λειτουργία του εγκεφάλου. Επιδρούν σε εγκεφαλικές δομές και προκαλούν έντονα αισθήματα ευχαρίστησης αλλοιώνοντας όμως τον εγκεφαλικό μεταβολισμό και δραστηριότητα.
Όταν εγκατασταθεί ο εθισμός στα ναρκωτικά, τότε ο ασθενής παρουσιάζει μια ακατάσχετη επιθυμία για χρήση ναρκωτικών ουσιών. Η έντονη και ακατάσχετη αυτή επιθυμία συχνά δεν μπορεί να ελεγχθεί παρά το γεγονός ότι μπορεί να δημιουργεί εξαιρετικά αρνητικές επιπτώσεις για τον ασθενή.
Οι επιδράσεις των ναρκωτικών στον εγκέφαλο προκαλούν αλλοιώσεις της συμπεριφοράς. Η αναζήτηση των ναρκωτικών γίνεται καταναγκαστική, η ασθένεια γίνεται χρόνια και παρουσιάζει πολλές υποτροπές ακόμη και μετά από μεγάλες περιόδους αποχής.
Τα άτομα που πάσχουν από εθισμό στα ναρκωτικά δεν μπορούν να απαλλαχθούν μόνα τους από τη νόσο τους. Χρειάζεται μια εξατομικευμένη αντιμετώπιση και θεραπεία για τον κάθε χρήστη.
Το πρώτο βήμα είναι η αποτοξίνωση που επιτρέπει στον οργανισμό να απαλλαγεί από τα ναρκωτικά και παράλληλα αντιμετωπίζει τα συμπτώματα στέρησης. Μετά από την αποτοξίνωση η θεραπεία πρέπει να συνεχίζεται με ψυχολογικές προσεγγίσεις σε θέματα συμπεριφοράς ή και με φάρμακα εάν είναι δυνατόν.
Η αποτοξίνωση χωρίς συνέχιση της θεραπείας με μια ολοκληρωμένη και εξατομικευμένη ψυχολογική και κοινωνική προσέγγιση του ασθενούς δεν είναι αποτελεσματική. Οι θεραπείες μπορούν να έχουν καλά αποτελέσματα αλλά είναι μακρόχρονες, η συνέχεια είναι απαραίτητη και συχνά χρειάζονται επαναλαμβανόμενες θεραπείες για να επιτευχθεί και να διατηρηθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Οι θεραπείες αντιμετώπισης του εθισμού στα ναρκωτικά έχουν σημαντικό αντίκτυπο όχι μόνο για τους χρήστες αλλά και για την κοινωνία γενικότερα. Έχουν τη δυνατότητα να βελτιώνουν την ψυχολογική και κοινωνική λειτουργικότητα των ασθενών αλλά και να μειώνουν την εγκληματικότητα, τη βία και τη διάδοση του AIDS. Παράλληλα οι θεραπείες αυτές μειώνουν δραματικά το οικονομικό κόστος που προκαλεί στην κοινωνία ο εθισμός στα ναρκωτικά.
Η κατανόηση του προβλήματος του εθισμού στα ναρκωτικά, αποτελεί το θεμέλιο λίθο της πρόληψης της μάστιγας αυτής. Τα προγράμματα πρόληψης για να πετύχουν πρέπει να είναι περιεκτικά, ευρέως φάσματος και να συμπεριλαμβάνουν την οικογένεια, το σχολείο, την κοινότητα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Είναι απαραίτητο να δίνεται συνεχώς το μήνυμα ότι είναι προτιμότερο να μην αρχίσει κάποιος τα ναρκωτικά παρά να γίνονται αργότερα προσπάθειες αποτοξίνωσης και απεξάρτησης.

ΤΥΧΕΡΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Ο εθισμός μπορεί να αφορά σε πολλές συμπεριφορές, ακόμα και κάποιες που δεν χωρά το μυαλό μας σε πρώτη ανάλυση. Ο τζόγος δεν είναι μία από αυτές, καθώς είναι συχνά τα φαινόμενα προβληματικού τζόγου και δεν αποτελεί έκπληξη αν ακούσει κάποιος γι’ αυτό. Αποτελεί, όμως, έκπληξη σε κάποιον που θα εθιστεί στα τυχερά παιχνίδια, καθώς κανείς δε σκέφτεται ότι μπορεί να συμβεί σε αυτόν.
Όπως και σε άλλες συμπεριφορές έτσι και όταν κάποιος παίζει τυχερά παιχνίδια, υπάρχει ο κίνδυνος αυτό να εξελιχθεί σε κάτι που δεν είναι υγιές και να προκληθούν πολλά και σοβαρά προβλήματα στην καθημερινότητα του ατόμου και τις διαπροσωπικές του σχέσεις.
Κάποιοι άνθρωποι παίζουν τυχερά παιχνίδια μία στο τόσο και όταν μπορεί να το επιτάσσει και κάποια παράδοση (π. την Πρωτοχρονιά), άλλοι ασχολούνται με αυτό πολύ περισσότερο, ακολουθώντας ένα σύστημα και με την πειθαρχία μπορούν να ελέγξουν τι κάνουν και άλλοι είτε χάνουν κάποια στιγμή αυτή την πειθαρχία, είτε δεν την έχουν εξ αρχής κι έτσι περνούν σε πιο παθολογικά μοτίβα τζόγου ή ακόμα και στον εθισμό.
Ο εθισμός στον τζόγο, αρχικά, δεν είναι εμφανής, καθώς τα σωματικά συμπτώματα, που υπάρχουν σε άλλα είδη εθισμών απουσιάζουν και το άτομο μπορεί σε αρχικό στάδιο (και ορισμένοι και σε πιο προχωρημένο) να αποκρύπτουν τις συμπεριφορές, που έχουν να κάνουν με την σπατάλη χρόνου και χρήματος.
Πολλές φορές όσοι είναι περιστασιακοί παίκτες, μπορούν πολύ εύκολα να περάσουν στην προβληματική πλευρά, αν δεν προσέξουν ιδιαιτέρως. Επειδή οι περιστασιακοί παίκτες δεν συνηθίζουν να έχουν ένα σύστημα και ένα βαθμό πειθαρχίας, έχουν την τάση να ρισκάρουν περισσότερο κι έτσι να οδηγούνται πιο γρήγορα σε ακραίες συμπεριφορές.
Όταν ο παίκτης αρχίζει και παίρνει ολοένα και περισσότερο ρίσκο, τότε μπορεί να φτάσει σε σημείο οικονομικού, αλλά και προσωπικού μαρασμού, ενώ θα κάνει οτιδήποτε για να συνεχίσει να στηρίζει αυτή τη συνήθεια (ακόμα και να προβεί σε εγκληματικές πράξεις).
Συμπτώματα παθολογικού τζόγου μπορεί να αποτελούν:
– Το να ξοδεύει κανείς ολοένα και περισσότερο χρόνο για να σκέφτεται τον τζόγο ή το εκάστοτε παιχνίδι
– Να σπαταλά ολοένα και μεγαλύτερα χρηματικά ποσά ώστε να νιώθει αφενός διέγερση και αφετέρου, έχοντας στο μυαλό ως στόχο να πάρει πίσω χαμένα χρήματα ή να κερδίσει ακόμα περισσότερα.
– Να κάνει διάφορα πράγματα, που θα του δώσουν τα χρήματα και τον χρόνο ώστε να παίξει τυχερά παιχνίδια. Να λέει ψέματα για το τι κάνει ή το τι θέλει κάποια χρήματα, να δανείζεται, ακόμα και να φτάσει στο σημείο να κλέψει για να ικανοποιήσει την ανάγκη του.
– Να προσπαθεί να σταματήσει να παίζει, αλλά να έχει αποτύχει αρκετές φορές.
– Να έχει νευρικότητα ή να είναι οξύθυμος κατά τη διάρκεια μια προσπάθειας ελάττωσης του τζόγου.
– Να χρησιμοποιεί τον τζόγο ως καταφύγιο για τα συναισθηματικά του προβλήματα, λύπης ή άγχους.
– Να χάσει την εργασία του ή κάποιες διαπροσωπικές σχέσεις εξαιτίας της συνεχούς ενασχόλησής του με το τζόγο, που τον εμποδίζει να ασχοληθεί με προσοχή με άλλα πράγματα.
Τα περιστατικά εθισμού στον τζόγο είναι περισσότερα στους άνδρες παρά στις γυναίκες και εμφανίζονται νωρίτερα στο ανδρικό φύλο, από το γυναικείο.
Σημαντικό ρόλο στην αύξηση των κρουσμάτων έχει παίξει και η ραγδαία αύξηση στον αριθμό των προσφερόμενων τυχερών παιχνιδιών, που πλέον δεν είναι μόνο διαθέσιμα σε επιλεγμένα καταστήματα, αλλά και μέσω διαδικτύου, όπου μπορεί ο καθένας να παίζει από οπουδήποτε θέλει.
Πρώτο στάδιο οποιασδήποτε θεραπείας είναι η αποδοχή του προβλήματος και το να ξεπεραστεί η άρνηση δεν είναι εύκολο. Όταν μπορέσει κάποιος να ξεπεράσει τις δικαιολογίες και τις κατηγορίες προς άλλους και να δει το πρόβλημα, τότε θα έχει κάνει ένα μεγάλο βήμα. Δεν είναι λίγοι, όμως, και αυτοί που μπαίνουν σε θεραπεία μετά από προτροπή ή πίεση άλλων και όχι από δική τους πρωτοβουλία.
Αν αναγνωριστεί το πρόβλημα και ξεκινήσει η αποκατάσταση, αυτή θα πρέπει να λάβει χώρα σε επαγγελματικό πλαίσιο, από κάποιον ειδικό. Είτε ατομική είτε ομαδική είναι αυτή η θεραπεία, είναι πολύ σημαντικό εκτός από αυτή τη φροντίδα, το άτομο να ζητήσει βοήθεια και να έχει τη συμπαράσταση ενός υποστηρικτικού μηχανισμού από συγγενείς και φίλους.
Είναι σημαντικό να γνωρίζει κανείς ότι ακόμα και από εκεί που δεν θα το περίμενε, από τις εταιρείες στοιχημάτων, υπάρχει τελευταία πρωτοφανής στήριξη και προσπάθεια ενημέρωσης για το θέμα. Όπως και ο εθισμός σε εξαρτησιογόνες ουσίες, έτσι και ο εθισμός στον τζόγο θέλει σημαντική προσπάθεια για να ξεπεραστεί, αλλά υπάρχουν πολλά παραδείγματα, που οι διάφορες προσεγγίσεις στη θεραπεία λειτουργούν και οι πρώην παίκτες έχουν καταφέρει να αποτινάξουν αυτή την ανθυγιεινή συμπεριφορά του προβληματικού τζόγου από πάνω τους, συνεχίζοντας τη ζωή τους, φυσιολογικά.

AIDS : Μεταδοση, συμπτωματα, εξελιξη και προληψη.

Το AIDS είναι μια ασθένεια πού απειλεί την ανθρωπότητα και η συχνότητά του παρουσιάζει συνεχή αύξηση. Υπάρχουν σήμερα παγκοσμίως, δεκάδες εκατομμύρια άτομα που έχουν μολυνθεί από τον ιό HIV.
Δυστυχώς ο ιός HIV, που ο προκαλεί την ασθένεια αυτή αναπτύσσει συνεχώς ανθεκτικότητα στα φάρμακα που τον καταπολεμούν, με αποτέλεσμα οι θεραπείες να παραμένουν αναποτελεσματικές.
Το AIDS (acquired immunodeficiency syndrome) είναι το σύνδρομο της επίκτητου ανοσοανεπάρκειαςΠροκαλείται από τον ιό HIV (human immunodeficiency virus).
Υπάρχουν φάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναντίον του ιού του AIDS, που μπορούν να βελτιώσουν και να παρατείνουν τη ζωή των ασθενών. Όμως σήμερα δεν υπάρχουν θεραπείες οι οποίες μπορούν να προσφέρουν ίαση από την ασθένεια αυτή.

Πώς μεταδίδεται το AIDS;

Δεν πιάνει κάποιος AIDS πίνοντας νερό κάπου, ή από το κάθισμα του αποχωρητηρίου ούτε και με το άγγιγμα κάποιου ασθενούς.
Η μόλυνση με τον ιό του AIDS  γίνεται με τους εξής τρόπους:
  1. Κατά τη σεξουαλική επαφή δια μέσου των υγρών του σώματος όπως το σπέρμα, τις κολπικές εκκρίσεις και το αίμα αλλά όχι από το σάλιο
  2. Από το μολυσμένο αίμα που μπορεί να βρίσκεται σε βελόνες που χρησιμοποιούνται από κοινού από χρήστες ναρκωτικών. Επίσης από τυχαίο τρύπημα από βελόνα που περιέχει μολυσμένο αίμα
  3. Από μολυσμένο αίμα και άλλα παράγωγα αίματος που δίνονται για μετάγγιση. Ο τρόπος αυτός μόλυνσης, έχει γίνει πάρα πολύ σπάνιος
  4. Γυναίκες που έχουν AIDS μπορούν να μεταδώσουν τον ιό στα βρέφη τους κατά την εγκυμοσύνη, κατά τον τοκετό ή ακόμη με τον θηλασμό.
Ποια είναι τα συμπτώματα της ασθένειας που προκαλείται από τη μόλυνση με τον ιό HIV;
Αρχικά οι ασθενείς που προσβάλλονται από τον ιό HIV, μπορεί να μη νιώθουν άσχημα.
Συχνά όμως η μόλυνση από τον ιό συνοδεύεται από διάφορα συμπτώματα τα οποία ποικίλλουν ανάλογα με το χρονικό διάστημα από τον καιρό που έχει μολυνθεί ο ασθενής.
Ο ιός HIV προσβάλλει το ανοσοποιητικό σύστημα το οποίο αποτελεί τη βασική άμυνα του οργανισμού εναντίον των ασθενειών. Οι ασθενείς αναπτύσσουν σταδιακά ασθένειες οι οποίες κάτω από κανονικές συνθήκες εξουδετερώνονται από το ανοσοποιητικό σύστημα.
Τα συμπτώματα που παρουσιάζουν τα άτομα που έχουν προσβληθεί από τον ιό του AIDS γίνονται σοβαρότερα με την πάροδο του χρόνου και με την αύξηση του χρόνου παραμονής του ιού στο σώμα του ασθενούς.
Τα κυριότερα συμπτώματα είναι:
  1. Διογκωμένοι λεμφαδένες
  2. Πυρετός, ρίγος, και νυκτερινοί ιδρώτες
  3. Διάρροια
  4. Απώλεια βάρους
  5. Βήχας και δυσκολία αναπνοής
  6. Επίμονη παρατεταμένη κούραση
  7. Πληγές στο δέρμα
  8. Προβλήματα όρασης και πονοκέφαλοι
  9. Προσβολή από διάφορες μολύνσεις και ειδικά ορισμένες μορφές πνευμονίας.
Ποια είναι η πρόληψη της μόλυνσης από τον ιό HIV;
  1. Αποφεύγετε τη σεξουαλική επαφή με οποιοδήποτε άτομο (του ιδίου ή του αντίθετου φύλου) εκτός εάν είστε βέβαιοι ότι το άτομο αυτό στα σίγουρα δεν είναι μολυσμένο οπόταν ιό του AIDS. Αυτό ισχύει για οποιασδήποτε μορφής σεξουαλική επαφή, κολπική, στοματική ή πρωκτική
  2. Χρησιμοποιείτε κάθε φορά ένα καινούργιο προφυλακτικό για οποιασδήποτε μορφής σεξουαλικής επαφής έστω και εάν νομίζετε ότι ο σύντροφός σας δεν είναι μολυσμένος από τον ιό HIV. Εάν είστε αλλεργικοί σε ένα είδος προφυλακτικών (από latex) χρησιμοποιείτε προφυλακτικά κατασκευασμένα από άλλο υλικό (polyurethane)
  3. Σε περίπτωση που χρησιμοποιείτε ενδοφλέφια ναρκωτικά ζητείστε βοήθεια αμέσως και ποτέ να μη μοιράζεστε βελόνες με άλλους αλλά να χρησιμοποιείτε καινούργιες καθαρές βελόνες για κάθε ένεση που κάνετε.

ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
Ο εθισμός στο διαδίκτυο και την τεχνολογία δεν αποτελεί ακόμη "επίσημη κατηγορία" στα εγχειρίδια ταξινόμησης ψυχικών διαταραχών. Ωστόσο έχει τα κριτήρια εκείνα που περιγράφουν τον εθισμό και τον καταναγκασμό αναφορικά με ουσίες και τον τζόγο. Πολλοί ερευνητές αντικαθιστούν την έννοια της «ουσίας» με αυτή του διαδικτύου και περιγράφουν το φαινόμενο. Παράλληλα όμως, έρευνες περιγράφουν τον εθισμό στο διαδίκτυο και με όρους ψυχαναγκασμού (obsessive and compulsive behavior).
Τι σημαίνει εθισμός στο Διαδίκτυο και ποια συμπτώματα παρουσιάζουν τα παιδιά;
Ένα άτομο ή παιδί το οποίο είναι εθισμένο στο διαδίκτυο τις περισσότερες φορές εμφανίζει τα ακόλουθα συμπτώματα:
• Εξιδανίκευση του μέσου. Ο χρήστης θεωρεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή ή το Διαδίκτυο το σημαντικότερο «κεφάλαιο» της καθημερινότητάς του.
• Τροποποίηση της διάθεσης. Σε όσους εθίζονται στα ηλεκτρονικά παιχνίδια παρουσιάζεται αύξηση της παραγωγής του νευροδιαβιβαστή του εγκεφάλου ντοπαμίνη, η οποία συνδέεται με την ευχαρίστηση.
• Ανοχή. Το άτομο χρειάζεται σταδιακά όλο και περισσότερες ώρες χρήσης του υπολογιστή ώστε να νιώθει ευχαρίστηση.
• Σύγκρουση. Ενώ το παιδί αισθάνεται ότι έχει πρόβλημα, δεν μπορεί να κάνει κάτι για να περιορίσει τη χρήση του υπολογιστή.Αρκετοί δεν γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν όταν διαπιστώνουν ότι, αντί να
χρησιμοποιούν τα παιδιά τους το διαδίκτυο για τις εργασίες του σχολείου ή για έρευνες, αυτά
στέλνουν μηνύματα στους φίλους τους, παίζουν παιχνίδια ή μιλούν σε αγνώστους στα
δωμάτια συζητήσεων. Αυτό συμβαίνει γιατί είναι εύκολο να κρύψεις τι κάνεις στο διαδίκτυο
και επειδή η εξάρτηση από το διαδίκτυο ακόμη δεν έχει ευρέως αναγνωριστεί. Τα παιδιά και
οι νέοι εύκολα μπορεί να εγκλωβιστούν σε δικτυακές δραστηριότητες όπως τα παιχνίδια με πολλούς παίκτες, τα δωμάτια συζητήσεων κτλ.Προειδοποιητικά σημάδια - συμπτώματα που πρέπει να ανησυχήσουν τους γονείς
• Το παιδί ασχολείται συνεχώς με το διαδίκτυο ή με δραστηριότητες σχετικές με αυτό, παραμελώντας συχνά τις υποχρεώσεις του στο σπίτι και στο σχολείο.
• Το παιδί ξεχνιέται συχνά στον υπολογιστή και δεν έχει συναίσθηση του χρόνου που
αναλώνει σε αυτόν.
• Προτιμά τα παιχνίδια στο διαδίκτυο, από το να συναντά φίλους του, με αποτέλεσμα να απομονώνεται.
• Πέφτει η απόδοση του στο σχολείο.
• Το διαδίκτυο το απασχολεί ακόμα και την ώρα που τρώτε ή την ώρα που διαβάζει.
• Αντιδρά πολύ νευρικά θυμωμένα ή επιθετικά όταν κάποιος το διακόπτει από το παιχνίδι ή από τη συζήτηση που είχε online.
• Ξενυχτά συχνά για να μένει συνδεδεμένος / συνδεδεμένη στο διαδίκτυο.
• Λέει συχνά «καλά, θα παίξω μόνο ένα λεπτό ακόμη». .
• Δείχνει άγχος, ανησυχία, εξάρσεις θυμού ή βίας ή καταθλιπτική συμπεριφορά όταν δεν παίζει στο διαδίκτυο.Επιπτώσεις που μπορεί να έχει το διαδίκτυο στο παιδί
Όλα αυτά έχουν, όπως είναι επόμενο, σοβαρές επιπτώσεις σε διάφορους τομείς της λειτουργικότητας του ατόμου. Μειώνεται ο χρόνος που περνάει ο έφηβος με την οικογένειά του, περιορίζονται τα χόμπι και οι κοινωνικές συναναστροφές του, αυξάνεται ο κίνδυνος εμφάνισης παχυσαρκίας, μυοσκελετικών προβλημάτων και οφθαλμικών παθήσεων λόγω των πολλών ωρών- ακινησίας- μπροστά στην οθόνη. Παράλληλα, οι εθισμένοι στο Διαδίκτυο νεαροί παραμελούν τη σωματική τους υγιεινή, ενώ κάνουν πολλές απουσίες στο σχολείο με αποτέλεσμα ακόμη και να χάνουν την σχολική χρονιά.Δεν είναι ανάγκη, όμως, να φθάσουν τα πράγματα σε αυτά τα άκρα. Υπάρχουν προειδοποιητικά καμπανάκια και οι γονείς πρέπει να έχουν ανοικτά τα αφτιά τους ώστε να τα ακούσουν. «Αν οι γονείς δουν ότι οι σχολικές επιδόσεις του παιδιού πέφτουν χωρίς να υπάρχει άλλος λόγος εκτός από τη συνεχή ενασχόληση με τον υπολογιστή, αν καταλάβουν ότι το παιδί χάνει την κοινωνικότητά του και απομονώνεται, πρέπει να αντιδράσουν, να βρουν τρόπο διαχείρισης της κατάστασης, θέτοντας ένα πλαίσιο ώστε να απομακρύνουν τον έφηβο από τη μόνιμη ασχολί του με το Διαδίκτυο».
Συμβουλές σε γονείς
Ιδιαίτερα για τους γονείς προτείνεται ο ορισμός οικογενειακών κανόνων χρήσης του υπολογιστή και του διαδικτύου, κανόνες που αφορούν και τους ίδιους τους γονείς.
• Σημαντικές στην ανάπτυξη των παιδιών και των εφήβων είναι η ώθηση σε κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες και η καθιέρωση οικογενειακών δραστηριοτήτων που δεν εμπεριέχουν τη χρήση υπολογιστή και διαδικτύου.
• Ο υπολογιστής θα πρέπει να τοποθετείται σε δωμάτιο κοινής χρήσης από την οικογένεια και όχι στο δωμάτιο των παιδιών.
• Μπορείτε να εγκαταστήσετε και να χρησιμοποιήσετε προγράμματα ελέγχου της πρόσβασης σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες αλλά και του χρόνου παραμονής στο ιστό. Ωστόσο, επιτρέψτε την πρόσβαση στο διαδίκτυο διότι συχνά ο αποκλεισμός οδηγεί στη μυθοποίηση, μας ενδιαφέρει ο σωστός έλεγχος και όχι η απόρριψη του διαδικτύου.Σε κάθε περίπτωση, χωρίς πανικό και ενοχές, μπορείτε να έρθετε σε επαφή με ειδικούς για παροχή βοήθειας και συμβουλές ώστε να προλάβουμε ή να αντιμετωπίσουμε σχετικά προβλήματα.